Living in the fast lane
Zowaar nog even 10 minuten gevonden voor een blogpost. Nadat ik mezelf door een volgestampte inbox van mijn skynet-account heb geworsteld en eindelijk de foto’s van Barcelona online geflikkerd heb. Ter compensatie van de ei zo na uit de hand aan het lopen werkdruk net ook mezelf nog ’s even verloren op Bol.com (andere mensen storten zich op chocolade) . ‘t Was wel lang geleden. En die 3 cd’s voor 20 euro is moeilijk te weerstaan eens je in de lijst aan het snuisteren bent.
Schuiven daardoor binnen enkele dagen mijn cd-collectie binnen: ‘Only By The Night’ van Kings of Leon (zelfs daar verdorie nog geen tijd voor gehad dus), ‘For Emma, Forever Ago’ van de al even fantastische Bon Iver, ‘Best Of’ Joy Division (better late than never), ‘Angel Dust’ van Faith No More (heb nog wel ergens de geripte cd of cassette van vroeger, maar bij deze dus ook ‘officieel’ dat gat in de FNM-collectie gedicht), ‘Music From Twin Peaks‘ als soundtrack die ik niet kon laten liggen voor 7,99 € en ‘Mothership’ van Led Zeppelin (better much too late than never).
KOL – Crawl
Bon Iver – Skinny Love
Joy Division – She’s Lost Control
FNM – A Small Victory
Twin Peaks – Julie Cruise (Falling)
Led Zeppelin – Immigrant Song
Werkdruk? Wa is da? Of is het dat wat je ’s nachts voelt als je denkt van ‘hey, ik zou eigenlijk moeten slapen en dat lukt precies niet’. Goeie remedies: ipod vullen, vakantie nemen samen met je vrouw, en een heel weekend geen computer aanraken en geen mails lezen.